Znajdź

Jean Racine - Biografia

Racine (Jean Racine) urodził się 22 grudnia 1639 w La Ferte-Milon, Francja, i stał się jednym z najbardziej znanych i wpływowych francuskich dramatopisarzy XVII wieku. Jego dzieła, w tym arcydzieła „Phaedra”, „Andromache” i „Phaedre”, są uważane za szczyt klasycznej tragedii francuskiej.

Jean urodził się rodzicom protestanckim i został ochrzczony w kościele protestanckim. W młodości otrzymał dobre wykształcenie i studiował w College of Port Royal, gdzie został wprowadzony do świata starożytnej literatury i tragedii klasycznych. To wykształcenie głęboko wpłynęło na jego przyszłą pracę.

Dramatyczna kariera rozpoczęła się pisaniem komedii „Sztuka bycia sprytnym” („L' Art d' être amoureux”) w 1660. Jednak jego prawdziwy sukces przyszedł, gdy zaczął pisać tragedie. Jego pierwszym wielkim dziełem była tragedia „Andromache”, zorganizowana w 1667 roku. To był początek jego wielkiej dramatycznej kariery.

Jean był przedstawicielem klasycyzmu, tendencji literackiej, która podkreślała rygor formy, przestrzeganie zasad i subtelność stylu. Jego tragedie wyróżniały się wyraźną strukturą, wyważonymi dialogami i wyrazistymi monologami. Dążył do ideału tragedii klasycznej, opartej na dziełach starożytnych autorów, takich jak Sophocles i Euripides.

Najbardziej znane tragedie Jean to Phaedra (1677), Andromache (1667), Britannica (1669), Berenice (1670) i Hippolyta (1677). Te dzieła badały tematy namiętności, mocy, zdrady i dylematu moralnego. Jego tragedie były udane i popularne na dworze królewskim i w kręgach arystokratycznych.

Racine był dramaturgiem dworskim pod panowaniem króla Ludwika XIV i cieszył się jego patronatem. Jednak jego praca nie zawsze odpowiadała królewskim gustom i normom moralnym z tamtych czasów. Na przykład tragedia „Phaedra”, opisująca zakazaną pasję królowej Phaedry do jej pasierba Hipolita, wywołała mieszane uczucia u króla i władz kościelnych.