Որոնել

Ալբերտ Կամյու - Կենսագրություն

Ալբերտ Կամյուն (Albert Camus) անունն է, որը կապված է աբսուրդի փիլիսոփայության, բարոյական անորոշության և գրական հմտության հետ։ Ֆրանսիացի գրող և փիլիսոփա, նա թողեց աննկատ հետք 20-րդ դարի գրականության և մտածողության մեջ։ Այս կենսագրության մեջ մենք կխոսենք Ալբերտ Կամուի կյանքի և փիլիսոփայության մասին, նրա ազդեցությունը ժամանակակից գրականության և փիլիսոփայության վրա։

Ալբերը ծնվել է 1913 թվականի 7-ին Մոնդովիում, Ալջիրում, որն այդ ժամանակ ֆրանսիական գաղութ էր։ Նրա մանկությունը աղքատ էր, և նա կորցրեց հայրը վաղ տարիքում։ Վաղ տարիները գաղութային Ալջիրում կազմեցին նրա տեսակետները գաղութության և մարդկային անարդարության մասին։

Կամյուն կրթություն ստացավ Ալջիրում և հետո տեղափոխվեց Ֆրանսիա կրթության համար։ Նրա գրական կարիերան սկսվեց «Ալջիրի սոցիալիստ» թերթում, որտեղ նա գրեց հոդվածներ և պատմություններ։ Հետո նա տեղափոխվեց Փարիզում, որտեղ դարձավ հայտնի գրական գործիչ։

Ալբերի ամենահայտնի գործերից մեկը «Օտար» է, վեպը, որը պատմում է հերոսի բարոյական ապատիայի և կյանքի իմաստի բացակայության մասին։ Նրա մեկ այլ կարևոր վեպը ՝ «Չումա» (La Peste), վերլուծում է մարդկանց արձագանքը համաճարակի վրա և ծառայում է որպես այլաբանություն ժամանակակից սոցիալական և քաղաքական երևույթների համար։ Ոճը տարբերվում է հստակությամբ և մինիմալիզմով, ինչը նրա գործերը դարձնում է մատչելի և հզոր։

Ալբերտ Կամյուն դարձավ աբսուրդի փիլիսոփայության առաջատար դեմքերից մեկը։ Այս փիլիսոփայությունը պնդում է, որ աշխարհը չունի ներքին իմաստ կամ նպատակ, և մարդը բախվում է գոյության անհեթեթության հետ։ Նա բարձրացնում է ազատության, ապստամբության և անիմաստ աշխարհի իմաստը գտնելու հարցերը։ Նրա էսսեը «Սիզիֆի մասին» (Le Mythe de Sisyphe) դարձավ էկզիստենցիալիստական գրականության դասական։

Ալբերի անձնական կյանքը բարդ և հետաքրքիր էր։ Նա այլ հայտնի փիլիսոփաների և գրողների մտերիմ ընկերն էր, ինչպիսիք են Ժան-Պիտեր Սարտրը և Սիմոն դե Բովուարը։ Նա նաև Ֆրանսիական դիմադրության ակտիվ մասնակիցն էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ և ելույթ ունեցավ նացիզմի և ֆաշիզմի դեմ։