Topish

Buyuk absurd dramalari: ro’yxat va sharh

Absurdning buyuk dramalari shunchaki teatr spektakllari emas, balki ma’no va tartibsiz dunyoda inson mavjudligini chuqur o’rganishdir. Bu asarlar mavjudlikning bema’niligini, mavjudlikning ma’nosizligini va o’limning muqarrarligidan umidsizlikni ifodalaydi.

Urushdan keyingi Yevropa davrida yaratilgan bema’nilik dramalari an’anaviy qadriyatlarga bo’lgan ishonchni yo’qotish va haqiqatning bema’niligi oldida nochorlikni aks ettiradi. Samuel Bekket, Yevgeniy Ionesko, Jan-Pol Sartr va Xarold Pinter kabi ijodkorlarning pyesalari oʻzining gʻayrioddiyligi bilan hayratga solib, tomoshabinlarda hayrat, kulgi va tashvish tuygʻularini uygʻotadi.

Katta bema’nilik dramalari ko’pincha o’lim, yolg’izlik, hayotning ma’nosizligi va muqarrar umidsizlik bilan bog’liq. Ular tartibsiz va maqsadsiz, aqldan ozgan va oʻlimning muqarrarligi bilan kurashadigan dunyoni ifodalaydi.

Absurd drama shakli orqali mualliflar o’zlarining dunyo va inson tabiatiga bo’lgan munosabatlarini ifoda etib, tomoshabinlarni hayotning mazmuni va mavjudlikning mohiyati haqida o’ylashga majbur qiladilar. Absurdning buyuk dramalari teatr va hayot haqidagi an’anaviy g’oyalarga, haqiqat va xayol, ma’no va ma’nosizlik o’rtasidagi chegaralarni o’rganishga chaqiradi.