Ёфтан

Константин Балмонт - Тарҷумаи ҳол

Балмонт: Ҳаёт ва кори шоир ва биниши адабии Русия

Константин номест, ки бо маҳорати моҳиронаи калима, инъикоси амиқи фалсафӣ ва эҷодиёти биниш алоқаманд аст. Ин шоири рус ва яке аз дурахшонтарин намояндагони символизм дар таърихи адабиёти рус нишони фаромӯшнашаванда гузошт. Дар ин зиндагинома мо ба ҳаёт, кор, эътиқоди фалсафӣ ва таъсири ӯ ба рушди символизми адабӣ ва шеъри рус дар ибтидои асри 20 назар мекунем.

Константин Дмитриевич 15 ноябри соли 1867 дар пойтахти дуюми Русия, Санкт-Петербург таваллуд шудааст. Оилаи ӯ фарҳангӣ ва маълумотнок буд ва ҷавон аз кӯдакӣ бо таъсири адабӣ иҳота шуда буд. Вай дар гимназияи Донишкадаи Сент-Эндрю таҳсил карда, таҳсили худро дар Донишгоҳи Санкт-Петербург идома додааст.

Вай аз хурдсолӣ истеъдоди барҷастаи адабӣ ва ишқ ба шеърро нишон дод. Шеърҳои аввали ӯ аз ҷониби муаллимон ва ҳамсинфонаш маъқул буданд ва ӯ зуд ҳамчун яке аз шоирони боистеъдоди замони худ шинохта шуд.

Константин Балмонт бо услуби беназири худ, луғатҳои бой ва инъикоси амиқи фалсафӣ машҳур гашт. Шеъри ӯ рамзро ифода мекунад - як ҷунбиши адабӣ, ки тавассути рамзҳо ва тасвирҳо эҳсосот ва ғояҳоро ифода мекард.

Аввалин китоби шеърии худро бо номи "Бозгашти абадӣ" (1892) ба табъ расонд, ки дарҳол диққати ҷомеаи адабиро ба худ ҷалб кард. Шеърҳои ӯ аз кори Фёдор Тютчев ва Римбо илҳом гирифта шудаанд, аммо онҳо инчунин дар бораи табиати инсон ва олам ғояҳои аслӣ доштанд.